عادل صالحی — ۹۱ کلمه

زن به گلدان‌های لب پنجره زل زد. یادش افتاد که گل‌ها تشنه‌اند. بغضش گرفت. مرد از بطری آبی که ولرم شده بود، لیوان را پر کرد و به دست زن داد. گفت: «خدا کریمه». زن…

احسان شناسا — اجتماعی — ۳۹۴ کلمه

ویترین اندیشه‌هایم تمام شده بود. از نیمه‌شب یک ساعتی گذشته بود. به چشم خریدار، قدم می‌زدم و ویترین‌ها را برانداز می‌کردم. در دکان شهرت‌فروشی، همه جور آدمی بود؛…

عادل صالحی — ۱۹۹ کلمه

تلفن می‌کنی و می‌گویی که امشب مزاجت برگشته و باشد برای شبی دیگر. قالی‌ها و مخده‌ها را می‌شویی و لباس‌هایت را درنیاورده به حمام می‌روی. از پاک‌سازی که فارغ شدی،…

عادل صالحی — ۵۸ کلمه

صحنه‌ی اول اوج درهم‌تنیدگی: پوست سفید معشوق به پوست نخودی عاشق مماس شده‌بود. هر لحظه از هم کام می‌گرفتند و آب و گِل‌شان در هم می‌آمیخت. صحنه‌ی دوم عمق تنهایی: …

زهرا کردوالی — ۵۴ کلمه

مردی که برای قضای حاجت بغل جاده نگه داشته بود، با هجوم مورچه‌ها گریخت. هنگام تکاندن شلوارش وسط جاده، مردم گمان کردند در حال علامت دادن است و توقف کردند. لحظاتی…

زهرا کردوالی — ۷۲ کلمه

موقع امتحان کردن، نامادری‌اش کفش را شکست. دنبال آن لنگه گشت. یادش افتاد در راه گمش کرده. گریان خودش را رساند به شیشه‌گر. گفت کفشی شیشه‌یی می‌خواهم. شیشه‌گر پای…